Broniewski Władysław

• Anka, to już trzy i pół roku,
• Baudelaire
• Bezsenność
• Biesy
• Cienie
• Cisza
• Cyganka
• Do domu
• Do...
• Drzewo rozpaczające
• I oczy wilgotne,
• Jaskółka
• Kabała
• Kalinie
• Listopady
• Miasto rodzinne
• Middle East
• Na odjezdne
• Nie Wiem
• O Kalifie
• O radości
• Obietnica
• Ociemniały
• Opowiadania Oświęcimskie
• Pierwszy maja
• Po co żyjemy
• Poezja
• Przyczyny Pijaństwa
• Przypływ
• Rimbaud
• Smuga cienia
• Spacer prehistoryczny
• Srebrne i Czarne
• Szczęście
• Śmierć
• Troska i pieśń
• W zachwycie i grozie
• Warum
• Wiersz ostatni
• Zabrze
• Ze złości
• Zielony wiersz
• Żona

Chciałbym, żebyś szła

pod wiotką parasolką,

ulicą jesienną

pełną drzew

nagich,

ale jakże pięknych.

Takimi ulicami

chodził Baudelaire

i myślał,

czy na jutro

będzie miał wiersz

dla matki

i dla kochanki...

I dla chleba.



Nadzieja, 1951

• Anka, to już trzy i pół roku,
• Baudelaire
• Bezsenność
• Biesy
• Cienie
• Cisza
• Cyganka
• Do domu
• Do...
• Drzewo rozpaczające
• I oczy wilgotne,
• Jaskółka
• Kabała
• Kalinie
• Listopady
• Miasto rodzinne
• Middle East
• Na odjezdne
• Nie Wiem
• O Kalifie
• O radości
• Obietnica
• Ociemniały
• Opowiadania Oświęcimskie
• Pierwszy maja
• Po co żyjemy
• Poezja
• Przyczyny Pijaństwa
• Przypływ
• Rimbaud
• Smuga cienia
• Spacer prehistoryczny
• Srebrne i Czarne
• Szczęście
• Śmierć
• Troska i pieśń
• W zachwycie i grozie
• Warum
• Wiersz ostatni
• Zabrze
• Ze złości
• Zielony wiersz
• Żona